Bijna 32, geluk zit in kleine dingen toch?

Aankomende zondag wordt ik alweer 32, de conclusie in dit geval moet zijn dat het na mijn 25ste wel erg snel is gegaan.
Onder mijn geverfde haar komen er steeds meer grijze haren te voorschijn al wel mijn gezicht nog steeds vatbaar is voor acné.
En met name gedurende een zekere periode van de maand.
Gisteren werd ik een stuk jonger geschat dan ik werkelijk ben en dat is qua uiterlijk natuurlijk best een goede zaak.
Maar als ze nu door had gehad dat mijn fysieke gesteldheid gelijk stond aan een uitgewoond tramhuisje was ze vast minder complimenteus geweest.
Maar goed, als ik nu zou moeten bedenken wat voor prestaties ik heb geleverd in de afgelopen 7 jaar, zou ik het eigenlijk niet weten.
Gewoonweg omdat ik mijn prestaties niet als zodanig her- en erken.
Zo weer de nodige dosis zelfreflectie losgelaten.
Of ik gelukkig ben?
Ik ken genoeg gelukkige momenten, kan al erg gelukkig worden van een chocolade- toffee bij de koffie, of van iemand die weet te vertellen dat het allemaal goed is of goed voelt.
Ik bezit klaarblijkelijk dus de gave om te kunnen genieten van andermans geluk.
En als zij gelukkig zijn ben ik gelukkig voor hen.
Bovendien is geluk volgens mij niet iets constant recht voor je aanwezig is, maar zit het eerder als een soort dunne laag net onder de oppervlakte, waarop je af en toe eens beroep doet als er meerdere factoren kloppen in je omgeving.
Wel moet alles nog altijd beter kunnen en ik moet eerlijk bekennen dat wat ik wil niet altijd haalbaar is in verband met de te ervaren beperkingen.
Ik zou zo graag willen dat het af en toe anders was geweest.
Of je dit ambitie moet noemen of een negatieve blik op de zaken, ik ben er niet uit.
Zelfs deze blog vordert niet zoals ik zou willen, wat heb ik nu eenmaal gefikst in al die tijd, behalve het bij tijd en wijlen loslaten van een overdosis zelfreflectie.
Op een geest die nog altijd vind dat er niet voldoende kwaliteit uit de handen komt zetten.
Even tussendoor, mijn neus kent voldoende kwaliteit.
Met hulp van een collega, net in de prullenbak gekeken en een weggelopen sinaasappel teruggevonden.
Zijn jasje was niet geheel oranje meer.
Bij gebrek aan een betere plek ligt deze nu nog verder te rotten onder mijn bureau. Het zou niet uitgemaakt hebben waar de prullenbak zich bevond, als er iets niet klopt, zou ik er toch achtergekomen zijn.
Ik zie hier enig economisch gewin, ik ruik al onraad voordat de ramp zich voltrekt…..