De kracht van een positieve omgeving.

Ben met ziek geweest, maar ben nu weer lekker gaan werken.
Met een klein kuchje zit ik nu achter de desktop.
Fysiek ben ik opgeknapt.
Nu moet ik alleen nog een dosis optimisme op mijn werk krijgen om ook mijn hoofd weer beter te verklaren.
Ook dat lukt heel goed.

En ook daar hoef ik niet om te vragen.
Mijn jobcoach komt binnenlopen met een ondersteuningsplan om trots op te zijn.
Er is op 11 januari een gesprek geweest met mijn collega’s die mij ook ondersteunen bij mijn werk.

Daarmee is dat ondersteuningsplan gemaakt waar eigenlijk alleen maar positieve leerpunten in vermeld staan.
En ik ben zo leergierig dat ik op mijn 31ste het een hele uitdaging vindt om daar mijzelf nog verder in te ontwikkelen.

Ben toch erg benieuwd waar de kunst van het schrijven mij heen brengt.
Maar voorlopig is er voor mij geen betere werkplek dan hier.
Bij collega’s die zich bewust zijn van mijn beperking maar er nooit bewust mee bezig zijn.

Misschien moet ik later maar eens een boek schrijven, maar ja ik twijfel nog altijd of dat wel interessant genoeg is.
Jongedame met fysieke beperking bejubelt eigen permanent mobiele leven met nodige dosis zelfspot.
Ziedaar het onderschrift is al geschreven, nu nog de titel en een goed lopende (lees verkopende) inhoud!

De volgende ochtend wordt ik helemaal met de neus op de feiten gedrukt, na een ietwat treurig klinkend mailtje.
En besluit ik wederom heel bewust niet meer bang te zijn voor wat er nog komen gaat.
maar trots te zijn op wat er al bereikt is en vanuit dat gevoel weer vooruit te kijken en iedere dag te plukken!

Als dat nu niet de kracht is van een positieve omgeving!

Britt