Trots


Ik ben zo trots!
Op 3 juni heeft mijn broer samen met 6 familieleden de Alpe ‘d huez bedwongen.
Met heel veel steun, samenwerking en vooral liefde heeft hij dat maar liefst vier keer gedaan!
Samen met ontzettend veel andere fietsers die allemaal voor het goede doel gefietst hebben.
Ze hebben zich keihard ingezet voor het KWF. Nee, dit is geen reclame, maar het schetst wel een
beeld van wat ik hier wil vertellen. Om een dergelijk evenement te doen slagen heb je behalve goed materiaal en goede fietsers nog meer nodig. Vaak zie je daar niet zo veel van. Wat te denken over al die supporters die zorgen voor de morele ondersteuning of een fysiotherapeut. Om al die pijnlijke benen en ruggen los te maken of te kraken. Want reken maar dat er erg diep is gegaan! Ik was er graag zelf bij geweest om hen te kunnen aanmoedigen maar Frankrijk is nu niet bepaald om de hoek! Maar er zijn genoeg andere manieren om me nuttig te maken. Vroeger dacht ik vaak dat ik lastig was vanwege mijn beperkingen en had ik bij tijd en wijlen het zelfbeeld van een strontvlieg.
Vond het een ramp om afhankelijk te zijn omdat dat voor mijn gevoel altijd samenhing met het hebben van een belemmering. Tegenwoordig weet ik dat het daar niets mee te maken heeft, maar met het feit dat we mensen zijn. Mensen hebben heel vaak hulp nodig om hun doel te bereiken. En eigenlijk is dat wat het leven zo mooi maakt. Omdat niet ik alleen wordt geholpen, maar ik ook in staat ben om anderen te helpen op mijn eigen manier. Iedereen is een belangrijke schakel in de ketting en ik ben alleen maar blij dat ook ik mijn eigen plekje heb. Iedereen heeft in het leven te maken met hoge pieken en diepe dalen. En natuurlijk hebben we allemaal liever hoge pieken dan diepe dalen. Maar vaak is het zo dat men pas goed weet wat je aan elkaar hebt, als je hand in hand de dalpaden bewandelt op weg naar de top. Een heleboel dingen hoef je niet alleen te doen, als je ze samen doet is het vaak gemakkelijker vol te houden omdat je op elkaar steunen kunt en feedback kunt verwachten.
Trouwens wat is er nu mooier dan samen de top te bereiken en er samen van te genieten.
De kracht van het samenzijn of samenwerken in welke zin van het woord ook heeft iets magisch.
Mijn broer is hier het voorbeeld van: als je hem samen ziet met zijn familie dan straalt hij helemaal!
Het samen opgroeien vanaf ons negende heeft mij ook doen stralen en als het niet van buiten is dan is het wel van binnen.
Lieve broer, ik ben apetrots dat je de top hebt gehaald maar ik zou ook heel trots op je zijn
geweest wanneer het niet gelukt zou zijn.
Omdat je het geprobeerd hebt, en dat is op zich al goud waard!
Lieve broer, schoonzus en grote kleine man, familie, vrienden en collega’s, begeleiders en bekenden dank voor het gouden randje om mijn dagen!

Liefs Britt

blog comments powered by Disqus